Wiki

อักษรปัลลวะ

ปัลลวะ
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ทมิฬ, มลยาฬัม
ช่วงยุค พุทธศตวรรษที่ 11 ถึงพุทธศตวรรษที่ 14
ระบบแม่ พราหมี

  • ทมิฬ-พราหมี
    • ปัลลวะ
ระบบลูก ครันถะ, มอญ, เขมร, กวิ
ระบบพี่น้อง ทมิฬ, วัตเตลุตตุ (Vatteluttu)
บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทศาสตร์สัทอักษรสากล หากไม่มีการสนับสนุนเร็นเดอร์ที่เหมาะสม คุณอาจเห็นเครื่องหมายคำถาม กล่อง หรือสัญลักษณ์อื่นแทนอักขระยูนิโค้ด

อักษรปัลลวะ เป็นอักษรสระประกอบในตระกูลอักษรพราหมี ซึ่งพัฒนาขึ้นในตอนใต้ของอินเดียช่วงที่ราชวงศ์ปัลลวะมีอำนาจประมาณพุทธศตวรรษที่ 11 ซึ่งการกำเนิดขึ้นของอักษรครันถะในอินเดีย และอักษรต่าง ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อักษรบาหลี, อักษรชวา, อักษรกวิ, อักษรไบบายิน, อักษรมอญ, อักษรพม่า, อักษรเขมร, อักษรล้านนา, อักษรไทย, อักษรลาว และ อักษรไทลื้อ รวมทั้งอักษรสิงหล ในศรีลังกา ทั้งหมดได้รับอิทธิพลในทางตรงหรือทางอ้อม มาจากอักษรกทัมพะ-ปัลลวะ

ร่างข้อเสนอรหัส ยูนิโค้ด ของอักษรปัลลวะ ได้รับการยอมรับในปี 2561

รูปแบบ


อักษรปัลลวะ จารึกอักษรปัลลวะ พุทธศตวรรษที่ 13 ที่
วัดกาญจี ไกรลาสนาถ ในเมืองกาญจีปุรัม
รัฐทมิฬนาฑู อินเดีย

รูปแบบของอักษรในตารางนำมาจากตัวอย่างจารึกในพุทธศตวรรษที่ 12 (* หมายถึง อักษรนั้นไม่ทราบเสียงอ่านที่แน่ชัด เนื่องจากมีหลักฐานปรากฎอยู่น้อยในบริเวณเอเชียตะวันออกเฉียงใต้)

พยัญชนะ

พยัญชนะแต่ละตัวจะตามด้วยเสียง อา /a/ ซึ่งจะออกเป็นเสียงนี้เมื่อไม่ได้ตามด้วยสระ ถ้าอักษรสองตัวเขียนตามกันโดยไม่มีสระคั่น อักษรตัวที่สองจะเขียนเป็นแบบลดรูปและซ้อนอยู่ใต้อักษรตัวแรก

ka kha ga gha nga ca cha ja jha* nya ṭa ṭha* ḍa ḍha* ṇa ta tha
อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ
da dha na pa pha ba bha ma ya ra la va śa ṣa sa ha
อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ

รูปสระ

a ā i ī u e o ai* au*
อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ อักษรปัลลวะ

อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ


อักษรปัลลวะ จารึกอักษรปัลลวะที่พบในศรีลังกา

ระหว่างการปกครองของราชวงศ์ปัลลวะ นักบวช, พระ, วิญญูชนและพ่อค้าวาณิช ได้นำอักษรไปเผยแพร่ยังเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ราชวงศ์ปัลลวะพัฒนาอักษรปัลลวะโดยมีพื้นฐานมาจากอักษรทมิฬ-พราหมี ลักษณะของอักษรที่พัฒนาขึ้นทำให้สามารถถ่ายทอดเสียงพยัญชนะได้ตรงและครบถ้วน อักษรที่คล้ายคลึงกับอักษรปัลลวะพบได้ในระบบการเขียนของ ราชวงศ์จาลุกยะ, ราชวงศ์กทัมพะ, เมืองเวงคี ในสมัยของราชวงศ์ อานธรอิกษวากุ
รูปแบบของอักษรพราหมีถูกนำมาปรับปรุงจนมีความแตกต่างกันเล็กน้อยใน อักษรของราชวงศ์โจฬะ, ราชวงศ์ปัณฑยะ และ ราชวงศ์เจระ อักษรปัลลวะเป็นกระบวนการพัฒนาจากอักษรพราหมีแรกสุดที่สำคัญในอินเดีย มีความระมัดระวังในการรวมเส้นโค้งและมุมเหลี่ยมและเพิ่มเติมรูปแบบของตัวอักษร ซึ่งเหมาะสำหรับจารึกเรื่องทั่วไปและเรื่องศาสนา
อักษร กทัมพะ-ปัลลวะ พัฒนาต่อมาเป็นรูปแบบเบื้องต้นของอักษรกันนาดา และอักษรเตลูกู ซึ่งตัวอักษรมีความโค้งมนขึ้นและเขียนเชื่อมต่อเนื่องกัน เนื่องจากนำไปใช้จารบนใบปาล์มและเขียนบนกระดาษ

อักษรปัลลวะเป็นอักษรชนิดแรกที่แพร่เข้ามาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเป็นอักษรต้นแบบของอักษรมอญโบราณ อักษรขอมโบราณ และอักษรกวิ ซึ่งอักษรทั้งสามเป็นอักษรต้นแบบให้กับอักษรเกือบทั้งหมดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในเวลาต่อมา

ดูเพิ่ม


  • ตระกูลอักษรพราหมี

Related Articles

Check Also
Close
Back to top button