Wiki

เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์

เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى
新疆维吾尔自治区
เขตปกครองตนเอง
การถอดเสียงภาษาต่าง ๆ
 • ภาษาจีน 新疆维吾尔自治区
(Xīnjiāng Wéiwú’ěr Zìzhìqū)
 • อักษรย่อ XJ / 新 (พินอิน: Xīn)
 • ภาษาอุยกูร์ شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى
 • ทับศัพท์อักษรอุยกูร์ Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์สถานที่สำคัญในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์แผนที่แสดงที่ตั้งของเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์
พิกัดภูมิศาสตร์: 41°N 85°E / 41°N 85°E / 41; 85พิกัดภูมิศาสตร์: 41°N 85°E / 41°N 85°E / 41; 85
ตั้งชื่อจาก
  • ซิน (新, xīn) (“ใหม่”)
  • เจียง (疆, jiāng) (“แนวพรมแดน” หรือ “ชายแดน”)
เมืองหลวง
(และเมืองใหญ่สุด)
อุรุมชี
เขตการปกครอง 14 จังหวัด, 99 เทศมณฑล (อำเภอ), 1005 ตำบล
การปกครอง
 • เลขาธิการพรรค เฉิน เฉวียนกั๋ว (陈全国)
 • ประธาน Shohrat Zakir
พื้นที่
 • ทั้งหมด 1,664,897 ตร.กม. (642,820 ตร.ไมล์)
อันดับพื้นที่ อันดับที่ 1
ความสูงจุดสูงสุด (เคทู) 8,611 เมตร (28,251 ฟุต)
ความสูงจุดต่ำสุด (ทะเลสาบ Ayding) −154 เมตร (−505 ฟุต)
ประชากร (2010)
 • ทั้งหมด 21,815,815 คน
 • ประมาณ (2018) 24,870,000
 • อันดับ อันดับที่ 25
 • ความหนาแน่น 15 คน/ตร.กม. (40 คน/ตร.ไมล์)
 • อันดับความหนาแน่น อันดับที่ 29
ประชากรศาสตร์
 • องค์ประกอบ
 ทางชาติพันธุ์
  • อุยกูร์ – 45.84%
  • ฮั่น – 40.48%
  • คาซัค – 6.50%
  • หุย – 4.51%
  • อื่น ๆ – 2.67%
 • ภาษาและ
 ภาษาถิ่น
  • ภาษาอุยกูร์ (ภาษาทางการ)
  • ภาษาจีนกลาง (ภาษาทางการ)
  • ภาษาคาซัค
  • ภาษาคีร์กีซ
  • Oirat
  • ภาษามองโกเลีย
  • และภาษาอื่น ๆ 43 ภาษา
รหัส ISO 3166 CN-XJ
GDP (2017) 1.1 ล้านล้านเหรินหมินปี้ (อันดับที่ 26)
 – ต่อหัว 45,099 เหรินหมินปี้ (อันดับที่ 21)
HDI (2018) 0.731 (สูง) (อันดับที่ 27)
เว็บไซต์ www.xinjiang.gov.cn

เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ (อุยกูร์: شىنجاڭ ئۇيغۇر ئاپتونوم رايونى-; จีน: 新疆维吾尔自治区) เป็นเขตปกครองตนเองของจีนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นเขตปกครองใหญ่ที่สุดของจีน เป็นเขตการปกครองชาติที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก กินพื้นที่กว่า 1.6 ล้านตารางกิโลเมตรและเป็นเขตการปกครองที่มีประชากรมากที่สุดติดอันดับหนึ่งในสิบ มีดินแดนพิพาทอักไสชินที่จีนบริหารอยู่ ซินเจียงมีพรมแดนติดต่อกับประเทศรัสเซีย มองโกเลีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน ปากีสถานและอินเดีย นอกจากนี้ยังมีพรมแดนติดต่อกับทิเบต มีน้ำมันสำรองอุดมสมบูรณ์และเป็นภาคที่ผลิตแก๊สธรรมชาติใหญ่ที่สุดของจีน

ที่ตั้งและอาณาเขต


เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์มีพื้นที่ติดต่อดังนี้

  • ทิศเหนือ ติดต่อกับ ประเทศคาซัคสถาน ประเทศรัสเซีย และประเทศมองโกเลีย
  • ทิศใต้ ติดต่อกับ เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน และรัฐชัมมูและกัษมีระ อินเดีย
  • ทิศตะวันออก ติดต่อกับ มณฑลชิงไห่ แล มณฑลกานซู ประเทศจีน
  • ทิศตะวันตก ติดต่อกับ ประเทศคาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน และปากีสถาน

ประวัติศาสตร์


ตั้งแต่สองพันปีก่อนเป็นต้นมา ดินแดนซินเจียงก็เป็นดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศจีน ที่มีความเป็นเอกภาพและประกอบด้วยหลายชนชาติ เมื่อ 60 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นได้จัดตั้งองค์กรบริหารซียวี่ เพื่อปกครองเขตซินเจียงโดยตรง ซึ่งมีขอบเขตรวมถึงทะเลสาบปาเอ่อร์คาสือ (巴尔喀什湖) และเขตที่ราบสูงพ่าหมีเอ่อร์ (帕米尔高原) ภายในเวลา 1,000 ปีเศษต่อจากนั้น เขตซินเจียงสังกัดอยู่ในองค์กรบริหารท้องถิ่น ที่จัดตั้งโดยรัฐบาลกลาง

ครั้นถึงราชวงศ์ชิง รัฐบาลกลางได้แต่งตั้งนายพลอีหลี เพื่อปกครองดินแดนซินเจียงทั้งหมดและเมื่อถึงปี พ.ศ. 2427 เขตซินเจียงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมณฑล ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซินเจียงกับมณฑลต่าง ๆ ในแผ่นดินใหญ่จีนมีความใกล้ชิดยิ่งขึ้น

เดือนกันยายน พ.ศ. 2492 ซินเจียงได้รับการปลดแอกอย่างสันติ จนเมื่อถึงวันที่ 1 ตุลาคม สาธารณรัฐประชาชนจีนได้สถาปนาขึ้น เขตซินเจียงจึงกลายเป็นเขตบริหารระดับมณฑลที่มีอำนาจปกครองตนเองได้เขตหนึ่งของจีน

ประวัติศาสตร์จีนในสมัยโบราณมีมาตั้งแต่สมัยวัฒนธรรมเครื่องปั้นดินเผาแดงและเครื่องปั้นดินเผาดำเริ่มต้นการปกครองโดยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ซาง ราชวงศ์โจว และราชวงศ์ฉินตามลำดับ และสิ้นสุดลงที่สมัยราชวงศ์ฮั่น ค.ศ. 220

ภูมิประเทศ


มีภูเขาอาเอ่อร์ไท่ซาน ภูเขาเทียนชาน และภูเขาคุนหลุนชานตั้งอยู่จากทิศเหนือไปยังทิศใต้
มีแม่น้ำถ่าหลี่หมู่ ซึ่งเป็นแม่น้ำภายในดินแดนที่ไม่ไหลลงทะเล ที่ใหญ่ที่สุดของจีน มีทะเลสาบปั๋วซือเถิง พื้นที่ต่ำถูหลู่ฟาน ซึ่งเป็นพื้นที่ต่ำสุดของจีน
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย ทะเลทรายถ่าเคอลาหม่ากาน (塔克拉玛干沙漠) เป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดของจีน และอันดับที่สองของโลก และมีทะเลทรายกู๋เอ่อร์ปานทงกู่เท่อ (古尔班通古特沙漠) เป็นทะเลทรายใหญ่อันดับที่สองของจีน อุดมด้วยทรัพยากรน้ำมันปิโตรเลียม แก๊สธรรมชาติ

พื้นที่ 1.66 ล้านตร.กม แบ่งเขตการปกครองเป็น 17 เมือง 70 อำเภอ และ 844 หมู่บ้าน ในจำนวนนี้มีหมู่บ้านชนส่วนน้อยถึง 42 หมู่บ้าน ในเมืองใหญ่ทั้ง 13 เมือง เป็นเขตปกครองตนเองของชนส่วนน้อยถึง 5 เมือง

การแบ่งเขตการปกครอง


Related Articles

Check Also
Close
Back to top button