เด็ก

นิทานชาดก : ลูกสอนพ่อ

ภาพประกอบโดย vecteezy.com

ครูของพ่อ

ครั้งหนึ่งพระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่วัดเชตวัน สาวัตถีนำหน้าพ่อค้าที่ไว้ทุกข์ถึงแก่กรรมของบิดา มีเรื่องเล่าในอดีตว่า…

กาลครั้งหนึ่งมีพระโพธิสัตว์เกิดในตระกูลพ่อค้าในเมืองพารา ณ สีชื่อสุชาติกุมารปู่ของเขาเสียชีวิต หลังจากคุณปู่จากไป พ่อก็เศร้าโศกอยู่เสมอ ไม่มีความคิดที่จะซื้อขายโดยตรง หลังจากการเผาศพของปู่ของเขา เขาได้นำกระดูกมาเติมเศษดินเหนียวในสวนหลังบ้าน ไปกราบกระดูกนั้นแล้วไปนั่งร้องไห้ ไม่อาบน้ำ ไม่กิน ไม่ค้าขายในชีวิตประจำวัน

สุชาติ กุมารเห็นบิดาอยู่ในสภาพเช่นนั้น จึงคิดหาทางเตือนตน วันหนึ่งเขาออกมาจากบ้านและเห็นวัวตายตัวหนึ่ง นางจึงนำหญ้าและน้ำมาวางไว้ต่อหน้าพระองค์ตรัสว่า “เครื่องดื่ม?” มีคนเดินผ่านมาถามเขา “ทำอะไรน่ะ เป็นบ้าเหรอ ให้อาหารวัวที่ตายแล้ว” สุชาติ กุมารไม่ได้กล่าวไว้ ยังนั่งคุยอยู่

ชาวบ้านจึงกลับบ้านบอกพ่อว่าสุชาบ้าไปแล้ว นั่งลงให้อาหารวัวที่ตายแล้ว พ่อได้ยินดังนั้นก็รีบมองดูลูกอย่างกังวลใจ ลืมการตายของพ่อไปชั่วขณะ เมื่อไปถึงที่ที่เด็กชายนั่งอยู่ เขาก็ถามว่า “คุณเป็นคนฉลาดใช่ไหม? ทำไมคุณถึงเลี้ยงวัวด้วยน้ำเพื่อเลี้ยงพวกมัน? จะไม่มีวันถูกเลี้ยงดูมา อย่านั่งถอนหายใจเหมือนคนไร้ความคิด”

สุชาติ กุมาร ตอบว่า

“ป๊า … วัวตัวนี้ไม่บุบสลาย ฉันเข้าใจว่าคุณต้องตื่นมากินข้าว สำหรับปู่ของเราไม่มีศพ จากนั้นพ่อของฉันยังคงนั่งร้องไห้อยู่ที่ปลายสวน พ่อของคุณไม่คิดมากขึ้นหรือไม่ “

พ่อฟื้นคืนสติ สรรเสริญและสรรเสริญสุชาติเด็กและท่องด้วยมนต์:

“ปราชญ์ผู้เห็นอกเห็นใจจะช่วยให้บุคคลพ้นจากความทุกข์ เช่นเดียวกับลูกชายของเรา สุชาติ ได้ทำให้พ่อของเราพ้นจากความเศร้าโศก”

สิ่งนี้สอนว่า

การเกิดและการตายเป็นธรรมชาติของโลก ทุกคนจะต้องทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน อย่าเสียเวลาไว้ทุกข์ผู้ตาย ให้เราทำดีต่อกัน


ข้อมูลมากกว่านี้

นิทานชาดก : ลูกสอนพ่อ

ภาพประกอบโดย vecteezy.com
ลูกสอนพ่อ
สมัยหนึ่งพระพุทธเจ้าประทับอยู่ที่วัดเชตวัน เมืองสาวัตถีนำหน้าพ่อค้าที่คร่ำครวญถึงการสิ้นพระชนม์ของบิดาอย่างสมบูรณ์ กล่าวในนิทานมาสะทอกในอดีตว่า…
กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ประสูติในตระกูลพ่อค้าในเมืองพาราณสี ชื่อสุชาติ กุมาร ปู่ของเขาเสียชีวิต หลังจากคุณปู่จากไป บิดาก็อยู่ในความเศร้าโศกมาโดยตลอด ไม่มีความคิดที่จะแลกเปลี่ยนเลย หลังจากเผาร่างของปู่แล้ว เขาก็นำกระดูกมาถมพระธาตุดินที่สวนหลังบ้าน ไปกราบกระดูกนั้นแล้วเดินไปนั่งร้องไห้ไม่อาบน้ำไม่กินไม่ทำธุระ ในชีวิตประจำวัน
สุชาติกุมารเห็นบิดาตกอยู่ในสภาพเช่นนั้นจึงคิดหาทางตักเตือน วันหนึ่งเขาเดินออกจากบ้านและเห็นวัวตายตัวหนึ่ง พระองค์จึงทรงนำหญ้าและน้ำมาวางไว้ต่อหน้าพระองค์ตรัสว่า “กิน ดื่ม” คนที่เดินผ่านไปมาถามเขาว่า “คุณกำลังทำอะไรอยู่? คุณบ้าหรือเปล่า? ให้อาหารวัวที่ตายแล้ว” สุชาติกุมารไม่ได้พูดอะไรตอบ ยังคงนั่งพูดอยู่อย่างนั้น
ชาวบ้านจึงไปที่บ้านบอกพ่อว่าสุชาบ้าไปแล้ว นั่งให้อาหารวัวที่ตายแล้ว บิดาได้ยินดังนั้นก็รีบมองดูลูกชายด้วยความเป็นห่วง ลืมความตายของพ่อไปชั่วขณะ เมื่อไปถึงที่ซึ่งบุตรนั้นนั่งอยู่ เขาก็ถามว่า “คุณเป็นคนฉลาดไม่ใช่เหรอ? ทำไมคุณถึงเลี้ยงวัวด้วยน้ำเพื่อเลี้ยงพวกมัน? จะไม่มีวันฟื้นคืนชีพ อย่านั่งบ่นเหมือนคนไร้ความคิด”
สุชาติกุมารตอบว่า

“พ่อ.. วัวตัวนี้ไม่บุบสลาย เข้าใจนะว่าต้องลุกไปกินข้าว ส่วนคุณปู่ของเรานั้นไม่มีศพ จากนั้นพ่อของฉันยังคงนั่งร้องไห้และคร่ำครวญอยู่ตรงปลายสวนต่อไป พ่อของคุณเป็นคนไร้ความคิดมากกว่าเหรอ?”

พ่อฟื้นคืนสติ สรรเสริญและสรรเสริญสุชาติเด็กและพูดเป็นคาถาว่า

“ผู้มีปัญญาเห็นอกเห็นใจจะปลดเปลื้องบุคคลหนึ่งให้พ้นจากความทุกข์ เฉกเช่น สุชาต บุตรของเรา ได้ทำให้บิดาของเราพ้นจากความเศร้าโศก”

เรื่องนี้สอนว่า
เกิดและตายเป็นธรรมชาติของชาวโลก ทุกคนจะต้องทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน อย่าเสียเวลาไว้ทุกข์กับผู้ตาย ให้กันและกันทำความดี

#นทานชาดก #ลกสอนพอ


#นทานชาดก #ลกสอนพอ

Cẩm Nang Tiếng Anh

Cẩm Nang Tiếng Anh

CNTA - แบ่งปันคู่มือการเรียนภาษาอังกฤษด้วยตนเองที่มีประสิทธิภาพ

Trả lời

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *

Back to top button