เด็ก

นิทานชาดก : เต่าตายเพราะปาก

ภาพประกอบโดย vecteezy.com

เต่าตายจากปาก

กาลครั้งหนึ่งพระพุทธสาวัตถีทรงถวายเกียรติแด่พระโกคาลิกาด้วยพระโอษฐ์อันเป็นทุกข์ มีเรื่องเล่าในอดีตว่า…

กาลครั้งหนึ่งมีพระโพธิสัตว์เกิดเป็นภิกษุผู้แสดงธรรมแก่พรหมทัต นายพาราณสี กษัตริย์มักพูดมาก พยายามอย่างยิ่งยวดที่จะประณาม แต่ยังหาไม่พบ ขณะนั้นมีเต่าตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในสระน้ำในป่าหิมพานต์ เขาผูกมิตรกับห่านสองตัว

วันหนึ่งลูกหงษ์มาเยี่ยมเต่าและพาเขาไปที่ถ้ำทองคำ โดยสั่งให้เต่าแซงต้นไม้ที่อยู่ตรงกลางหงส์จะบินไปทั้งสองข้าง ก่อนที่เขาจะตกลงกับเต๋า “พี่ชาย เจ้าต้องอดทนและไม่พูดอะไรกับใครจนกว่าจะถึงถ้ำของเรา มิฉะนั้นคุณจะล้มลงกับพื้นอย่างแน่นอน ว่าฉันไม่เตือนเธอ “เต๋าตกลงอย่างแน่วแน่เมื่อห่านบินผ่านเมืองพารา ณ สี ลูก ๆ ของชาวบ้านชี้และตะโกนว่า” เฮ้ รีบไปดูห่านและจับเต่าโดยเร็ว “เต่าโกรธแล้วพูดว่า ไม่มีอะไร” เด็กซน เราจะเอาห่าน ” เขาล้มลงและเสียชีวิตในห้องบัลลังก์

ขณะนั้นอามาตย์ได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อมีเสียง “เต่าตกจากอากาศที่ตายแล้ว” พระราชาเสด็จไปที่นั่นพร้อมกับพระราชา พระราชาถามว่าทำไมเต่าถึงตาย พระอมาตาโพธิสัตว์มีโอกาสถวายคาถา

“เต่าเปิดปากพูด คุณกำลังฆ่าตัวตาย? เมื่อท่อนซุงอยู่ในสภาพดี ให้ฆ่าตัวตายด้วยคำพูดของคุณเอง ถึงคุณชายในเหล่าฮีโร่บัณฑิตชาย เห็นเหตุผลในวันนี้และควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดนอกเวลา โปรดดูเต่าที่ตายเพราะพูดมากเกินไป”

พระราชาทรงทราบว่าอามาตกำลังพูดถึงพระองค์ จึงถามว่า พระโพธิสัตว์กล่าว “เยี่ยมมาก ไม่สำคัญหรอกว่าแกเป็นใครหรือใครก็ตามที่คุณพูดมากเกินไป พวกเขาจะพินาศ” พระราชาพูดน้อย

สิ่งนี้สอนว่า

คุณควรพูดให้ถูกเวลาและใช้เฉพาะคำที่มีประโยชน์เท่านั้น ช่างพูดมากในกระแสน้ำที่ท่วมท้น ผักบุ้ง


ข้อมูลมากกว่านี้

นิทานชาดก : เต่าตายเพราะปาก

ภาพประกอบโดย vecteezy.com
เต่าตายจากปาก
สมัยหนึ่งพระพุทธเจ้าเสด็จฯ เมืองสาวัตถีได้ยกย่องโกกาลิกาผู้มีปากเป็นทุกข์ กล่าวในนิทานมาสะทอกในอดีตว่า…
กาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์เกิดเป็นภิกษุผู้สั่งสอนธรรมแก่พระพรหมทัต เจ้าเมืองพาราณสี โดยปกติพระราชาจะช่างพูดมาก อมาตย์พยายามคิดอุบายเพื่อตักเตือน แต่ก็ยังหาไม่เจอ สมัยนั้นมีเต่าตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในสระน้ำในป่าหิมพานต์ เขาเป็นเพื่อนกับหงส์สองตัว
วันหนึ่งลูกหงษ์มาเยี่ยมเต่าและชวนไปถ้ำทอง โดยให้เต่าทับต้นไม้ตรงกลาง หงส์จะบินข้ามปลายทั้งสองข้าง ก่อนที่เขาจะตกลงกับเต่าว่า “พี่ชาย เจ้าต้องอดทนและไม่พูดอะไรกับใครจนกว่าจะถึงถ้ำของเรา ไม่อย่างนั้นเจ้าจะล้มลงกับพื้นแน่ โดยบอกว่าข้าไม่ได้เตือนเจ้า” เต๋าตกลงอย่างเด็ดเดี่ยวเมื่อหงส์บินผ่านเมืองพาราณสี เด็กๆ ของชาวบ้านชี้และตะโกนว่า “นี่ ไปดูหงส์และอุ้มเต่ากันเร็ว” เมื่อได้ยินเช่นนั้น เต่าก็โกรธและไม่พูดอะไร “เด็กเลว เราจะแบกหงส์” มันตกลงมาและตายในลานพระที่นั่ง
ในขณะนั้นอามาตย์ได้เข้าไปเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อมีเสียงว่า “เต่าตัวเดียวตกลงมาจากอากาศตาย” พระราชาไปที่นั่นพร้อมกับพระราชา พระราชาถามถึงสาเหตุที่เต่าล้มตาย พระอมาธาโพธิสัตว์มีโอกาสถวายคาถาว่า

“เต่าเปิดปากพูด คุณฆ่าตัวตายหรือไม่? เมื่อท่อนซุงอยู่ในสภาพดี ให้ฆ่าตัวตายด้วยคำพูดของคุณเอง ข้าแต่พระเจ้า ผู้ทรงเกียรติในหมู่วีรบุรุษบัณฑิตชาย เห็นเหตุผลในวันนี้และควรพูดให้ดี ไม่ควรพูดเกินเวลา โปรดดูเต่าที่พินาศเพราะพูดมากเกินไป”

พระราชาทรงทราบดีว่าอามาตกำลังพูดถึงพระองค์ จึงตรัสถามว่า “ที่เจ้าพูดนั้นหมายถึงเราใช่หรือไม่” พระโพธิสัตว์ตรัสว่า “พระองค์ผู้ยิ่งใหญ่.. ไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือใครก็ตามที่พูดมากเกินไป พวกมันก็จะพินาศ” ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา พระราชาตรัสน้อยลง
เรื่องนี้สอนว่า
คุณควรพูดให้ถูกเวลาและใช้เฉพาะคำที่มีประโยชน์เท่านั้น ช่างพูดมากในท่วงทำนองของน้ำท่วม ผักบุ้ง

#นทานชาดก #เตาตายเพราะปาก


#นทานชาดก #เตาตายเพราะปาก

Cẩm Nang Tiếng Anh

Trả lời

Email của bạn sẽ không được hiển thị công khai. Các trường bắt buộc được đánh dấu *

Back to top button